Vogels benaderen

April was een zeer hete maand hier in België en watervooraden voor dieren werden steeds schaarser. Poeltjes die nog niet uitgedrood waren, trokken regelmatig verschillende dorstige vogels aan en het leek me daarom geen slecht idee om mijzelf te gaan verbergen aan zo'n plasje. Met mijn camera, ondersteund door een rijstzak, voor mij en een aantal camouflage netten over mijn lichaam, lag ik neer aan de rand van zo'n plasje. Het duurde niet lang vooraleer de eerste vogels kwamen opdagen. Een familie Kievitten kwam op 1 à 2 meter van mij baden, waardoor enkel een close-up foto van de kop mogelijk was. Enkele minuten later kwam een Gele kwikstaart net hetzelfde doen, nu op nog geen 30 centimeter van mijn hoofd.

Begin deze maand ben ik ook een Ransuil gaan fotograferen. De vogel had reeds grote jongen en om aan hun vraag naar voedsel te kunnen voldoen moesten de ouders reeds in de schemering op jacht gaan. Ik verborg me in mijn schuiltentje, vlakbij enkele weidepaaltjes die de uil vaak als uitkijkpunt gebruikte. na een uurtje wachten begon de uil te jagen in de weides rondom mij. Enkele keren vloog hij rakelings langs mijn tentje waardoor ik hem helaas niet kon fotograferen. Toen de vogel uiteindelijk besloot om toch op een paaltje te gaan zitten, kon ik hem mooi fotograferen in het gouden licht van de ondergaande zon. De uil zijn "oortjes" lagen plat, waaruit bleek dat de vogel  mijn aanwezigheid helemaal niet door had en zich voldoende op zijn gemak voelde.

Op moment zoals deze weet je waarom je voor natuurfotografie hebt gekozen. Het gevoel, de adrenaline en de kick die je krijgt wanneer zoiets gebeurd is gewoon fantastisch.

Terug naar overzicht